GREN

Χρήστος Νικολόπουλος

Βιογραφικό

Γεννήθηκε το 1947 στο Καψοχώρι της Αλεξάνδρειας του Νομού Ημαθίας. Μόλις 12 ετών αισθάνθηκε την πρώτη και μεγαλύτερη αγάπη του, τη μουσική. Όπου κι αν άκουγε οργανοπαίχτες βρισκόταν κοντά τους, σαν να τον μαγνήτιζαν. Πολύ γρήγορα απέκτησε ένα μπουζούκι. Στην αρχή πήγε σε δάσκαλο για 5 μήνες, αν και αρίστευε στο διάβασμα του πενταγράμμου αισθάνθηκε πως τα μυστικά του οργάνου που διάλεξε θα τα μάθαινε μόνο αυτοδίδακτα. Έτσι άρχισε να παίζει με κάποια μικρά συγκροτήματα της περιοχής είτε λαϊκά είτε παραδοσιακά – τοπικά.

Έτσι πήρε τα πρώτα ακούσματα που είχαν ρίζες στην ελληνική μουσική παράδοση. Πολύ γρήγορα ο Χ. Νικολόπουλος άρχισε να γίνεται ένας δεξιοτέχνης του μπουζουκιού παίζοντας σε όλη την περιφέρεια της πατρίδας του, σε κέντρα, γιορτές, γάμους, πανηγύρια κλπ.

Το 1963, σε μικρή ηλικία, κατέβηκε στην Αθήνα. Υπήρχε τότε, το καφενείο των μουσικών στην οδό Βερανζέρου στην Ομόνοια. Εκεί γνώρισε διάφορους μουσικούς και άρχισε να παίζει σε ηχογραφήσεις διαφόρων δίσκων μικρών εταιρειών. Αργότερα, ο Στέλιος Ζαφειρίου, δεξιοτέχνης στο μπουζούκι, τον άκουσε και του πρότεινε να παίζουν μαζί στις ηχογραφήσεις. Ο Χ. Νικολόπουλος πια άρχισε.

Το 1964 δούλεψε για με το Μ. Αγγελόπουλο πολύ σημαντικό τραγουδιστή που εκείνη την περίοδο ήταν ιδιαίτερα δημοφιλής. Κατόπιν ο μουσικός Π. Ιατρού τον σύστησε στο Στέλιο Καζαντζίδη όπου και δούλεψε μαζί του τα τελευταία χρόνια των εμφανίσεών του, δηλαδή το 1965-1966 όπου και πήγαν σε περιοδείες στην Αμερική, Γερμανία και σε όλη την Ελλάδα.

Ο Χ. Νικολόπουλος συνέχισε την πορεία του, ενώ όλα έδειχναν ότι ήταν πια περιζήτητος. Εν τω μεταξύ είχε την τύχη να γνωρίσει και να δουλέψει σχεδόν με όλους τους ρεμπέτες της εποχής (Β. Τσιτσάνη, Γ. Παπαϊωάννου, Γ. Κυριαζή, Μ. Βαμβακάρη, Σ. Κουγιουμτζή). Αργότερα, δούλεψε για μία σεζόν 1969-70 με το Μ. Χιώτη όπου όπως λέει ο ίδιος ήταν σαν να ‘πήρε το δίπλωμα’ μαζί του, διότι ως γνωστό τουλάχιστον οι παλαιότεροι δεξιοτέχνες του μπουζουκιού είχαν σαν ίνδαλμα τον Μ. Χιώτη. Να σημειώσουμε ότι ο Μ. Χιώτης εκφραζόταν με τα καλύτερα λόγια για το Χρήστο. Επίσης αργότερα ο Χ. Νικολόπουλος υπήρξε αχώριστος συνεργάτης στο στούντιο με τον Γ. Ζαμπέτα. Μάλιστα σε αφιέρωση του ο Γ. Ζαμπέτας αποκαλεί το Χρήστο γιο του.

Ο Χρήστος από τα πρώτα χρόνια άρχιζε να χτίζει το δικό του μέλλον. Συνόδεψε όλους τους Έλληνες τραγουδιστές της εποχής Π. Πάνου, Κ. Γκρέι, Γ. Λυδία, Γ. Μπιθικώτσης, Μαρινέλλα, Γ. Πουλόπουλο, Σ. Διονυσίου, Τ. Βοσκόπουλο,  Γ. Νταλάρα (15 χρόνια σχεδόν μαζί). Πολλά χρόνια με τη Χ. Αλεξίου και με πολλούς άλλους. Στο στούντιο, στις ηχογραφήσεις, έπαιξε τουλάχιστον επί 20 χρόνια στο 80% της ελληνικής δισκογραφίας, έπαιξε μπουζούκι σχεδόν σε όλα τα τραγούδια όλων των μεγάλων δημιουργών (Δ. Καλδάρα, Γ. Μητσάκη, Θ. Δερβενιώτη, Μ. Μπακάλη, Γ. Ζαμπέτα, Μ. Θεοδωράκη, Δ. Πάνου, Γ. Σπανού, Β. Τσιτσάνη, Μ. Λοΐζου, Μ. Πλέσσα, Δ. Μούτση κ.α.)

Albums

Υπάρχω (1975)

Με την μπάντα της Φλώρινας

Ο Σαλονικιός (1985)

Μη μιλάς κινδυνέυει η Ελλάς (1989)

Ωδείο Ηρώδου Αττικού

Πάμε για ορθοπεταλιές (1996)

Ξημέρωμα 1ης Ιανουαρίου 2000μ.Χ. (1993)

Ψίθυροι Καρδιάς (1997)